"Krzywy Władek" i głośny napad na jubilera

Jerzy Reuter

2009-10-23 11:41:02, aktualizacja: 2009-10-23 11:41:02

Ponad rok trwało bardzo intensywne dochodzenie w sprawie napadu na tarnowskiego jubilera, znanego powszechnie Aleksandra Rubina.

Tropy zaprowadziły agenta tarnowskiej policji Jakuba Leibla do Płaszowa, gdzie zlokalizował jednego ze sprawców. Osobiście udał się do podejrzanego i wiążąc go sznurami do fotela przeprowadził skrupulatną rewizję, połączoną z kategorycznym przesłuchaniem. Leibel ryzykował, bo nie miał nakazu najścia ani innego zezwolenia, ale znalezione tam złote przedmioty i kartki zastawne mówiły same za siebie.

Monter

wodociągów Taratuła nie miał innego wyjścia, jak tylko przyznać się do winy i prosić o łagodne traktowanie. W ogniu krzyżowych pytań ujawnił, ze precjoza dostał na przechowanie od znanego w Galicji złodziejaszka, niejakiego Tarnawskiego, zwanego w kręgach półświatka "Krzywym Władkiem" i Stanisława Szyszki, niezgorszego łajdaka. Ujawnieni wspólnicy byli wytrawnymi złodziejami i najczęściej przebywali we Lwowie, gdzie uprawiali swoje przestępcze rzemiosło.

Rok wcześniej owi zbrodniarze weszli do zakładu jubilerskiego w Tarnowie i zastraszywszy właściciela Rubina naganem, nakazali wydanie wszystkich wartościowych rzeczy. Po ograbieniu jubilera do czysta oddalili się w nieznanym kierunku.
Po przewiezieniu Taratuły do Tarnowa agent Leibel udał się do Lwowa na poszukiwanie przestępców. Szczęśliwym zbiegiem okoliczności oba rzezimieszki odsiadywały tam wyroki więzienia. Byli, jak stwierdził Leibel, "pod ręką". Po serii przesłuchań złamali zmowę milczenia i wydali dalszych wspólników, którymi okazały się ich kochanki. Natychmiast aresztowano Marię Sawinę i Maryję Pokorę, które nie ukrywając się, pędziły uczciwe życie jako posłuszne panny do towarzystwa w miejscowym domu uciech.