Prawdziwi górale, choć z Nowej Huty

Anna i Kazimierz Lassakowie pobrali się w 1969 r. i od tej pory są razem (© ARCHIWUM RODZINNE PAŃSTWA LASSAKÓW)

Barbara Sobańska

2010-02-06 11:37:49, aktualizacja: 2010-02-20 11:10:26

Anna i Kazimierz Lassakowie od lat krzewią kulturę góralską w Krakowie i w Polsce. Od 1979 roku prowadzą Zespół Góralski "Hamernik", a od 1984 - "Mały Hamernik". Odnieśli wiele sukcesów artystycznych, zdobyli liczne nagrody. Małżeństwem są 41 lat i tyle samo razem pracują. Jak to robią, że nie nudzą się sobą, choć są razem 24 h na dobę - zdradzają Barbarze Sobańskiej

Anna Lassak

Poznalimy siy bez głorolskom muzike. Jo była w Zespoly "Hyrni" przy Politechnice Krakowskiej, a Kaziu w "Reglak" przi Akademii Rolniczej, pote połon-cylimy siy w jeden Zespół Góralski "Skalni". Kaziu przichłodziył z Akademii Rolniczej do nos na próby i zacynimy razem tońcić solowki. Był i dalej jest przednim toncerzem, zawse siy ciesyłak, ze

z nim tońce. A Władek Tutka godoł Kazkowi: "No wyzwyrtojciy Hanke". No i tak wyzwyrtoł, ze wyzwyrtoł.

Łod razu uwidziałak, ze przistojny chłopok, wysportowany, bo przeciy skockem był, toncerz przedni, zaśpiywoł tyz dobrze. Dziywcynta głoniyły za nim, i głorolki, i ceperki, do wśćyku. A jo se tak pomalućku, pomaluć-ku, pomyślałak se: "Bedziy moj". I jest.

Pojychalimy do Zymbu, skond Kaziu pochodzi. Tata woloł, zeby była sołsiadka, ta co miała duzo krów i morgi, i zapytał mnie, nigdy tego nie zaboce: "A ty co mos? Kielo mociy krów?". Aly pote Kaziu powiy-dzioł, ze siy bedziymy zynić no i nie rzekli już nic. Mama na to: "Dzieci, zynciy siy! Jak siy ino kłochocie, to siy zynciy". Bo teść taki był, kozdej porze przeciwny.

Wesely my mieli głoralskiy, w Zymbiy. Pore dni trwało. Dwa to łobowionzkowo, a pote trwało i trwało, bo jedzynio było dość. Zaś siy ftory z ujkow łobudzył, łokrzyźwioł, to zostoł, zjod, wypył i tak siy to wlekło i wlekło.

Sławka tyz my krzciyli w Zembiy, bo tak my se pedziyli, ze piyrse dziecko tam bedziymy krzciyli, ka my ślub brali. Bo woźniyjse sprawy w ziciu, załat-wiomy w górak. Aly wnusiy juz tu były krzczone, w Krakowiy.

Robimy razem i razem my sobom 24 na dobe. Tak my siy naucyli i ni momy z tym kło-potow. Wspomogomy siy i wśpiywiy, i w tońcu. Kaziu chłop-cow uci tońcić, bo męski krok to musi chłop pokozać, dziywcinki jo uce, śpiywu pilnujymy razem, i piyrsego głosu, i drugiygo. Programy tyz razem układomy. Nie widze inacyj.

Jak byk z łobcim to robiyła, to byk se chyba cyłściyj chłodziyła na jakiy chłorobowe, na jakiy wolne. No bo jak byk tak zrobiyła, to mi skoda, ze łon som by musioł robić. Zijymy po głoralsku. Godomy po głoralsku: i miyndzi sobom, i z gościami - jak rozumiom, to rozumiom, a jak niy to niek siy ucom.

Wnuki bardzo fajniy rozumiom, bo som wiecniy w Zymbiy. Zijom tym, oba to muzykancio. Ten starsi nawet zrobiył papiyry instruktorskiy narciarskiy, łoba tyz chłodzom do skoły muzicnyj. Juz tu w Krakowiy momy swojy trzeciy pokolyniy.

Jymy po głoralsku, ale rzodziyj. To juz tak troche cłowiyk moze spańscoł. Duzo sałotek roznyk, duzo drobiu, a co momy, to jymy tak se. Ważimy se tyz casami kluski. Kwaśnice dość cyłsto robimy, bo jest zdrowo. Zury jemy tys, choć tyn zur to nie jest taki podholański. Gotujem jo, Kaziu gruly łoskrobiy, to na tym koniyc. Dobrze ze jesce synkow nie łostawi. Jo siy zawse śmiejym: Kaziu, gruly tak łoskrob, coby nie patrzały na nos.

Śmieci wyruci, prziniysiy wode źrodlanom, bo my momy zaroz za blokem wode głymbinowom, chodzi na zakupy…

A nobarzyj ftej kiedy, jak jo mom duzo roboty. Jak gości momy mieć i trzeba posprzontać i nawarzić i napiyc, bo jo tak rada widze po głoralsku przyjonć ludzi, nie jakimisi tam paluskami i wodom. Jak jo siy denerwujy, to łon, zeby nie być pod rynkom, idziy na zakupy. Idziy po 15 razy, bo zawse cosi zaboci i tym sposobem, chłodzi cały cos na zakupy, a jo ryktujym.

Duzo momy łobowiołskow. Robota, basen, działka, dom. Ni momy casu siy nudzić. Jak przychodzi "Tygodnik podhalański", to my go musimy w lotku citać, bo ni ma casu. Inni ludziy w nasim wieku to lezom w domak i twierdzom, ze tu ich boli, tam ich skubiy, a my siy ciesimy, ze nos boli, bo zanci, ze clowiyk jesce zijy.