![Zdjęcie do artykułu: Silny Człowiek Regionu Tarnowskiego [GŁOSUJ!]](http://d.polskatimes.pl/k/r/1/c6/3b/4fab944fb2c18_k29.jpg?1337921327)
![Zdjęcie do artykułu: Silny Człowiek Regionu Nowosądeckiego [GŁOSUJ!]](http://d.polskatimes.pl/k/r/11/91/49/4fa8f5ba8da2d_k29.jpg?1337921344)
![Zdjęcie do artykułu: Silny Człowiek Małopolski Zachodniej [GŁOSUJ]](http://d.polskatimes.pl/k/r/6/8f/db/4fab95a18f907_k29.jpg?1337921356)
![Zdjęcie do artykułu: Tragiczny wypadek na budowie koło Olkusza [ZDJĘCIA]](http://d.polskatimes.pl/k/r/9/fc/fe/4fc0e9221b9dc_k29.jpg?1338049240)
![Zdjęcie do artykułu: Silny Człowiek Podhala 2012 [GŁOSOWANIE!]](http://d.polskatimes.pl/k/r/4/52/98/4fab9604efc52_k29.jpg?1337921369)
![Zdjęcie do artykułu: Kibice Cracovii czytali dzieciom [ZDJĘCIA]](http://d.polskatimes.pl/k/r/16/34/21/4fc0cdda9125b_k29.jpg?1338037252)
Gazeta Krakowska »
W cztery oczy »
W cztery oczy o śpiewaniu
W cztery oczy o śpiewaniu
Data dodania: 2011-01-22 11:37:02 ▪ Ostatnia aktualizacja: 2011-01-22 11:40:48
Piotr Rąpalski
(© Jakub Popiel)
Z Rafałem Kępińskim, o tym, że trzeba iść za swoją pasją, rozmawia Piotr Rąpalski
Jak można uczyć muzyki w centrum miasta?
Da się, choć trochę szumi. Widzę, że ma pan słuch.
Już Pan wie, czy umiem śpiewać, czy nie?
Nie wiem. Trzeba sprawdzić. Zaśpiewa pan coś konkretnego, czy spróbujemy ćwiczenie?
Ćwiczenie.
Fa-a-a-a-a-a-a!
Faaaaaaaaa!
Fa-a-a-a-a-a! (wyżej)
Faaaaaaaaa!
Fa-a-a-a-a-a-! (jeszcze wyżej)
Faaaaaaaaa! O matko.
Przyzwoicie. Głos jest!
Naprawdę?
Każdy ma głos, ale nie każdy ma słuch muzyczny.
A jaki ja mam głos?
Męski! (śmiech)
Nie o to mi chodzi. Alt, sopran, czy jaki tam?
Jeśli chodzi o barwę, ma pan głos niezbyt wysoki i nie bardzo niski. Barytonowy bądź bas-barytonowy. Mieści się pan w populacyjnej normie.
Kiedy Panu więdną uszy?
Kiedy włączam radio.
Jest aż tak źle?
Chyba, że jest to na przykład Program II. Za kiepską muzyką po prostu nie przepadam. Słucham dźwięków w pracy, spokojnie mogę obyć się bez nich później.
Nikt się nie przesiada z mercedesa na malucha?
Sporo pewnie w tym racji, choć... nie prowadzę.
Ale czyje konkretnie rzępolenie Pana wkurza?
Nie naciągnie mnie pan. Zresztą nie oglądam telewizji i nie jestem na bieżąco.
Denerwują Pana media? Kiedy mówią, że zima "atakuje", dla mnie po prostu "przychodzi".
Jakim utworem opisałby Pan to, co dziś dzieje się w mediach?
Helikopter String Quartet na kwartet smyczkowy i cztery śmigłowce Stockhausena. W odgłosach dnia codziennego jest sporo muzyki. Media są czasem jak utwory Wagnera.
W liceum Pan nie słuchał popu? Jakcsona? Roxette?
Nie. Czy jest taki obowiązek? W piosenkach liczy się dla mnie muzyka (i to nie kilka akordów granych na przemian). Arcyważny jest dobry tekst i samo wykonanie. Nie każdy, komu wydaje się, że ma do obwieszczenia światu swoje złote myśli, powinien zostawać tekściarzem. Cenię Agnieszkę Osiecką, duet Przybora i Wasowski. Nie chcę, żeby miał pan wrażenie, że kocham tylko muzeum piosenki. (śmiech) Lubiłem i lubię Kazika. Dobre teksty mają też młodzi ludzie, Nosowska czy Bartosiewicz.
A Kazik to przecież często bardziej mówi niż śpiewa.
Śpiewanie to nie tylko odtwarzanie melodii, wyraz artystyczny jest często ważniejszy. Krystyna Janda jest najlepszym przykładem. Potrafi stworzyć wrażenie śpiewu interpretacją tekstu, bardzo silne i niepowtarzalne. Nie obrażając oczywiście koleżanki Krystyny.
To dobrze, gdy aktorzy biorą się za śpiewanie?
Dobrze, jeśli w ogóle ludzie biorą się za śpiewanie.
"Śpiewać każdy może"?
Tak, ale po co? Każdy jednak może próbować. Niestety w naszym kraju mało mamy potrzeby eksperymentowania. Rodzice młodych ludzi często uważają, że są bezpieczniejsze, a zarazem bardziej dochodowe zajęcia. Ciepła, nudna, ale jaka wygodna posadka i ukochane pieniądze. Jak można uczyć takiej arogancji w stosunku do rozwijania talentu i świata? A później okazuje się, że jedyne, co nas trzyma przy życiu to właśnie pozazawodowe pasje. To jest upiorna schizofrenia.
Ale czasem pieją te gwiazdy tak, że ręce opadają.
Nie lubię bezmyślnych wykonań, ale czasem nawet upiorne bywa ciekawe lub podniecające. Foster Jenkins, najgorszą śpiewaczkę świata, publiczność kochała.
Je Pan surowe jajka, żeby lepiej śpiewać?
Skąd taki pomysł? Przecież to, co jemy, nie trafia do strun głosowych, tylko do żołądka.
Kastrowanie też nie wchodzi w rachubę?
To prehistoria i koszmarna praktyka. Nie mamy pełnej wiedzy, jaką rzeczywistą wartość miały te głosy, bo nie zachowały się dobre nagrania. Cenne jest to, że nad głosem można panować. Głos jest integralną częścią nas. Rozmawiając z panem przez telefon wyobraziłem sobie, jak może pan wyglądać. I nie pomyliłem się.
Jak hipopotam?
To pan powiedział. (śmiech) Po konkretnym instrumencie spodziewamy się adekwatnego dźwięku i na odwrót. Kontrabas ma inny, flet picolo inny. To wynika z budowy.
Ja to raczej kontrabas. Można powstrzymać mutację?
A po co? Wszyscy jako dzieci śpiewamy sopranem. Pytanie: czy można go zachować po mutacji? Są śpiewacy, którzy potrafią ciągle śpiewać sopranem. To kontratenorzy czy falseciści, na co dzień mówiący barytonem lub nawet basem. Głos jest też naszą wizytówką. Narzędziem wykorzystywanym w większości zawodów. No, może nie u grabarza.
Prezydenta miasta nauczyłby Pan wymawiać "r"?
Nie mam aż takich ambicji. (śmiech) Wady wymowy oczywiście można eliminować, uczę także ludzi ze sfery życia publicznego.
Metalu i ciężkiego rocka też Pan pewno nie lubi?
Akurat lubię. Scena rockowa pod względem emocji przypomina operę. "Show must go on" Queen'u, śpiewane przez Freddiego wywołuje u mnie ciarki na plecach, podobnie jak "Requiem" Mozarta.
Bez jakiego utworu świat mógłby się obyć?
"Sto lat" - bez wątpienia!
Da się, choć trochę szumi. Widzę, że ma pan słuch.
Już Pan wie, czy umiem śpiewać, czy nie?
Nie wiem. Trzeba sprawdzić. Zaśpiewa pan coś konkretnego, czy spróbujemy ćwiczenie?
Ćwiczenie.
Fa-a-a-a-a-a-a!
Faaaaaaaaa!
Fa-a-a-a-a-a! (wyżej)
Faaaaaaaaa!
Fa-a-a-a-a-a-! (jeszcze wyżej)
Faaaaaaaaa! O matko.
Przyzwoicie. Głos jest!
Naprawdę?
Każdy ma głos, ale nie każdy ma słuch muzyczny.
A jaki ja mam głos?
Męski! (śmiech)
Nie o to mi chodzi. Alt, sopran, czy jaki tam?
Jeśli chodzi o barwę, ma pan głos niezbyt wysoki i nie bardzo niski. Barytonowy bądź bas-barytonowy. Mieści się pan w populacyjnej normie.
Kiedy Panu więdną uszy?
Kiedy włączam radio.
Jest aż tak źle?
Chyba, że jest to na przykład Program II. Za kiepską muzyką po prostu nie przepadam. Słucham dźwięków w pracy, spokojnie mogę obyć się bez nich później.
Nikt się nie przesiada z mercedesa na malucha?
Sporo pewnie w tym racji, choć... nie prowadzę.
Ale czyje konkretnie rzępolenie Pana wkurza?
Nie naciągnie mnie pan. Zresztą nie oglądam telewizji i nie jestem na bieżąco.
Denerwują Pana media? Kiedy mówią, że zima "atakuje", dla mnie po prostu "przychodzi".
Jakim utworem opisałby Pan to, co dziś dzieje się w mediach?
Helikopter String Quartet na kwartet smyczkowy i cztery śmigłowce Stockhausena. W odgłosach dnia codziennego jest sporo muzyki. Media są czasem jak utwory Wagnera.
W liceum Pan nie słuchał popu? Jakcsona? Roxette?
Nie. Czy jest taki obowiązek? W piosenkach liczy się dla mnie muzyka (i to nie kilka akordów granych na przemian). Arcyważny jest dobry tekst i samo wykonanie. Nie każdy, komu wydaje się, że ma do obwieszczenia światu swoje złote myśli, powinien zostawać tekściarzem. Cenię Agnieszkę Osiecką, duet Przybora i Wasowski. Nie chcę, żeby miał pan wrażenie, że kocham tylko muzeum piosenki. (śmiech) Lubiłem i lubię Kazika. Dobre teksty mają też młodzi ludzie, Nosowska czy Bartosiewicz.
A Kazik to przecież często bardziej mówi niż śpiewa.
Śpiewanie to nie tylko odtwarzanie melodii, wyraz artystyczny jest często ważniejszy. Krystyna Janda jest najlepszym przykładem. Potrafi stworzyć wrażenie śpiewu interpretacją tekstu, bardzo silne i niepowtarzalne. Nie obrażając oczywiście koleżanki Krystyny.
To dobrze, gdy aktorzy biorą się za śpiewanie?
Dobrze, jeśli w ogóle ludzie biorą się za śpiewanie.
"Śpiewać każdy może"?
Tak, ale po co? Każdy jednak może próbować. Niestety w naszym kraju mało mamy potrzeby eksperymentowania. Rodzice młodych ludzi często uważają, że są bezpieczniejsze, a zarazem bardziej dochodowe zajęcia. Ciepła, nudna, ale jaka wygodna posadka i ukochane pieniądze. Jak można uczyć takiej arogancji w stosunku do rozwijania talentu i świata? A później okazuje się, że jedyne, co nas trzyma przy życiu to właśnie pozazawodowe pasje. To jest upiorna schizofrenia.
Ale czasem pieją te gwiazdy tak, że ręce opadają.
Nie lubię bezmyślnych wykonań, ale czasem nawet upiorne bywa ciekawe lub podniecające. Foster Jenkins, najgorszą śpiewaczkę świata, publiczność kochała.
Je Pan surowe jajka, żeby lepiej śpiewać?
Skąd taki pomysł? Przecież to, co jemy, nie trafia do strun głosowych, tylko do żołądka.
Kastrowanie też nie wchodzi w rachubę?
To prehistoria i koszmarna praktyka. Nie mamy pełnej wiedzy, jaką rzeczywistą wartość miały te głosy, bo nie zachowały się dobre nagrania. Cenne jest to, że nad głosem można panować. Głos jest integralną częścią nas. Rozmawiając z panem przez telefon wyobraziłem sobie, jak może pan wyglądać. I nie pomyliłem się.
Jak hipopotam?
To pan powiedział. (śmiech) Po konkretnym instrumencie spodziewamy się adekwatnego dźwięku i na odwrót. Kontrabas ma inny, flet picolo inny. To wynika z budowy.
Ja to raczej kontrabas. Można powstrzymać mutację?
A po co? Wszyscy jako dzieci śpiewamy sopranem. Pytanie: czy można go zachować po mutacji? Są śpiewacy, którzy potrafią ciągle śpiewać sopranem. To kontratenorzy czy falseciści, na co dzień mówiący barytonem lub nawet basem. Głos jest też naszą wizytówką. Narzędziem wykorzystywanym w większości zawodów. No, może nie u grabarza.
Prezydenta miasta nauczyłby Pan wymawiać "r"?
Nie mam aż takich ambicji. (śmiech) Wady wymowy oczywiście można eliminować, uczę także ludzi ze sfery życia publicznego.
Metalu i ciężkiego rocka też Pan pewno nie lubi?
Akurat lubię. Scena rockowa pod względem emocji przypomina operę. "Show must go on" Queen'u, śpiewane przez Freddiego wywołuje u mnie ciarki na plecach, podobnie jak "Requiem" Mozarta.
Bez jakiego utworu świat mógłby się obyć?
"Sto lat" - bez wątpienia!
Rozrywka
Gazeta Krakowska
Aktualne wydanie:
Prenumerata:
PRENUMERATA
31-548 Kraków, al. Pokoju 3
012 688 81 36, bezpłatny 0 800 603 906
prenumerata@gk.pl
Reklama:
Reklama i ogłoszenia w Gazecie Krakowskiej
Reklama w serwisie internetowym GazetaKrakowska.pl
Kontakt z redakcją:
Polska Gazeta Krakowska
Polskapresse, Oddział Prasa Krakowska
Redakcja: 31-548 Kraków, al. Pokoju 3
tel. 12 688 81 00, faks 12 688 81 09
- 18:00 Doda kontra burmistrz Brzeska
- 17:51 XII Ogólnopolskie Dni Owada [ZDJĘCIA]
- 17:42 Pożar mieszkania w centrum Krakowa. 6 osób trafiło do szpitala
- 17:30 Profesor, który wie wszystko o torturach
- 17:20 Radwańska zdobyła 10. tytuł w karierze
- 16:56 Paralotniarz runął na ziemię nad Jeziorem Rożnowskim
- 16:00 Klątwa Ognia, czyli... Józef Kuraś
Reklama
Reklama
Sonda
Czy policja dobrze robi kontrolując rowerzystów?
-
Serwisy branżowe
-
Serwisy partnerskie
-
Dzienniki regionalne
-
Serwisy tematyczne
Copyright © Polskapresse Sp. z o.o.
Realizacja serwisu: Gratka Technologie Sp. z o.o.
Polskapresse sp. z.o.o informuje, że wszystkie treści ukazujące się w serwisie GazetaKrakowska.pl podlegają ochronie. Dowiedz się więcej.
Jesteś zainteresowany kupnem treści? Dowiedz się więcej.