Co się stało z piękną Bailą?

2010-09-03 16:00:11, aktualizacja: 2010-09-22 16:06:58

To historia o miłości. Być może i o zdradzie, okrutnej, bo odbierającej życie. O tułaczce, rozczarowaniach i rozpaczy. Ale też o szczęściu, choć tylko chwilowym - pisze Katarzyna Janiszewska.

Pewnych jest tylko kilka spraw. Dziewczyna była Żydówką i miała na imię Baila. Mieszkała w malowniczym, górskim miasteczku, Szczawnicy- Zdroju. Zakochała się w Polaku. Przez całą niemiecką okupację ukrywała się w jego piwnicy, tuż pod nosem gestapo, którego siedziba była w domu obok, tam gdzie dziś mieści się urząd gminy. W czerwcu 1943 r. urodziła syna, na imię dano mu Władek. Pod koniec okupacji wyszła z ukrycia.

∨ Czytaj dalej

Reklama

Po raz ostatni widziano ją w Nowym Sączu. Reszta jest domysłem.

Miłość

Baila Hilowicz była piękną dziewczyną. Tak twierdzą świadkowie. Ale tych, którzy ją znali, nie zostało już wielu. Wysoka i szczupła, miała zielone oczy i jasne włosy. Ojciec - Israel Hilowicz - był biznesmenem-rolnikiem. Miał posiadłość w Pieninach - z sadami, ziemią uprawną i dom wypoczynkowy Temida w Szczawnicy. Na parterze były sklepy i pomieszczenia usługowe. Baila pomagała rodzicom w interesach. Może to w willi Temida poznała swoją wielką miłość - Michała Domiczaka? A może zwyczajnie na ulicy? Ich spojrzenia spotkały się i już wiedzieli, że są dla siebie stworzeni. Ona piękna, mądra, skromna. On przystojny, postawny brunet, miał powodzenie u dziewczyn. Rodzina Baili nie była zadowolona, że spotyka się z Polakiem. Pewnie ją napominali: "To katolik, inna religia, Ale miłość była silniejsza niż dzielące ich różnice.

Urodzony w piwnicy

Mały Władek urodził się w piwnicy, bez lekarza, akuszerki, za to pod samym nosem gestapo. Drewniany domek dzieliło od siedziby niemieckiej policji kilkadziesiąt metrów. Kiedy rodzice Władka zniknęli (matkę widziano ostatni raz w Nowym Sączu, ojciec trafił do obozu niemieckiego, uciekł i wyjechał do Ameryki), wychowaniem dziecka zajęła się babka, Polka.

Dlaczego wyszła

Jeszcze o Baili. Nie wiadomo dlaczego i jak znalazła się w Nowym Sączu. Czy wyszła z ukrycia, bo doskwierała jej samotność? Bo poczuła się pewniej i poszła na targ? A może znajomi dostali wiadomość, że Niemcy jej szukają i pomogli jej uciec ze Szczawnicy. Widziano ją, jak idzie piechotą, szlakiem turystycznym. Ale kiedy to było? Raczej nie zimą, bo wtedy zaspy i trudno przejść. To mogło być jesienią 1943 r. - po tym, jak urodziła syna, albo wiosną 1944 r. Czy po tym, jak ją rozpoznano siedzącą na ławce w Nowym Sączu, wywieziono do obozu? Czy rozstrzelano na miejscu? Czy był to przypadek? A może zorganizowana wcześniej akcja?

Tagi: