Wychowawcy kochający swój zawód

Weronika Słodkowska

2010-05-14 08:03:13, aktualizacja: 2010-07-14 13:07:46

Dla swoich wychowanków starają się być nie tylko nauczycielami, lecz także podporą i drogowskazem. Oto kolejni nominowani do tytułu Wychowawcy Roku 2010.

Pani Agnieszka Jeziorkowska uczy przyrody w Szkole Podstawowej nr 3 w Płocku. Swoją pasją dzieli się z uczniami już od 14 lat: stara się jak najczęściej zabierać dzieci na lekcje w terenie, organizuje konkursy i wszczepia podopiecznym troskę o środowisko, będąc koordynatorem akcji "Segreguj odpady". Pani Jeziorkowska prowadzi także koło przyrodnicze oraz lekcje twórczości, na których dzieci mogą puścić wodze fantazji.

∨ Czytaj dalej

Reklama

Jak mówi, uwielbia pracę z dziećmi, zresztą z wzajemnością. Przez 7 lat uczniowie wybierali panią Agnieszkę na opiekuna samorządu szkolnego.

Matematyka to równie uwielbiany, co znienawidzony w szkole przedmiot. Ale pani Alina Przychoda ucząca go już od 30 lat stara się pokazywać wszystkim, jak w życiu jest potrzebny. Dlatego w Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych nr 3 w Siedlcach, gdzie pracuje, prowadzi dodatkowe zajęcia pozalekcyjne i pomaga tym, którzy przedmiotu nie rozumieją. Pani Alina od zawsze wiedziała, co będzie robić w życiu. Najwięcej radości sprawia jej kontakt z młodzieżą, a ta chętnie przychodzi do niej ze swoimi problemami. Swoich wychowanków lubi poznawać poza szkołą - chętnie spotyka się z nimi poza lekcjami i wyjeżdża na wycieczki w góry. A uczniowie odwdzięczają się pani Alinie, zapraszając ją po ukończeniu szkoły na klasowe zjazdy. I tak już od 30 lat.

Pani Małgorzata Skup, nauczycielka marketingu, przedsiębiorczości i reklamy w warszawskim Zespole Szkół nr 11, swoich uczniów przygotowuje do dorosłego życia. W pozalekcyjnym Klubie Młodego Przedsiębiorcy uczy ich m.in., jak wypełniać PIT-y, a także angażuje w wolontariat, dając możliwość zdobycia pierwszych doświadczeń. Jej uczniowie pomagają osobom niepełnosprawnym oraz honorowo oddają krew. Jak mówi, w relacjach między uczniem a nauczycielem najważniejszy jest wzajemny szacunek i szczerość. A sympatia, którą uczniowie darzą panią Małgorzatę od 20 lat, jest najlepszym tego dowodem.