Gazeta Krakowska » Fakty24 » Libiąż: bohater potrzebuje dziś naszej pomocy

Libiąż: bohater potrzebuje dziś naszej pomocy

Data dodania: 2010-03-12 17:09:18 ▪ Ostatnia aktualizacja: 2010-03-15 11:29:16

Katarzyna Kachel, Anna Górska

13Komentarzy ▪ Prześlij ▪ Drukuj

Dodaj:

Libiąż: bohater potrzebuje dziś naszej pomocy

Patryk Chełczyński właśnie odebrał statuetkę "Samarytanin Roku". Stoi na półce w jego pokoju i czeka, aż będzie mógł sam wziąć ją do rąk. Na razie to niemożliwe. 17-letni chłopiec wymaga stałej opieki. Nie potrafi sam jeść, chodzić. Nie mówi. Tak jest od dwóch lat. Wskoczył wtedy do rzeki, by uratować tonącego kolegę. Wir wciągnął go na samo dno. Głowa chłopca raz po raz uderzała o betonowe płyty. Tak przez 20 minut. Na brzegu opalało się wówczas mnóstwo osób. Nikt nie zareagował.

Od dwóch lat rodzice Patryka nieustannie walczą o jego zdrowie: codzienną, żmudną rehabilitacją oraz zmaganiami z bezdusznym systemem służby zdrowia. Gdyby nie interwencja mediów, przez te wszystkie miesiące Patryk nie miałby szans opuścić swojego domu. PFRON stwierdził bowiem, że chłopcu nie należy się wózek inwalidzki! Dlaczego? Bo nie spełnia absurdalnych urzędniczych kryteriów: nie chodzi do szkoły i nie mieszka w górzystym terenie.

Ostatecznie chłopiec otrzymał wózek. Mama może już teraz zabierać go na tak lubiane przez niego spacery, do ogródka i na zakupy. Jednak Chełczyńscy wciąż muszą się zmagać z kuriozalnymi przepisami. Miesiącami czekają np.

∨ Czytaj dalej

na badanie rezonansem magnetycznym czy wizytę u specjalisty.
W dodatku z jednej wypłaty ojca, który pracuje w kopalni, trudno wyżyć sześcioosobowej rodzinie. Chełczyńscy nie lubią się skarżyć, ale tylko dzięki pomocy sąsiadów, znajomych i księży rodzinie udaje się wiązać koniec z końcem.

Rodzice Patryka wierzą, że wróci do zdrowia. - Nie wyobrażam sobie, by tak się nie stało - mówi Renata Chełczyńska, mama Patryka. - Wiele osób nie dawało naszemu synowi żadnych szans, a przecież zaczyna siadać, wyczuwa też naszą obecność. To spory postęp - dodaje.
Jednak by Patryk mógł robić kolejne postępy, potrzebuje długotrwałej, intensywnej rehabilitacji. Jest ona bardzo kosztowna, a Chełczyńscy nie mogą liczyć na żadne dofinansowanie. Dlatego chłopiec, który naraził życie, by ratować kolegę, potrzebuje naszej pomocy.

Patryk się utopił - usłyszała w telefonie. To dokładnie pamięta. To zdanie. Reagowała jak maszyna. Kolega z pracy podstawił samochód i zawiózł ją nad Sołę. Przepływa przez Libiąż, jakieś trzy kilometry od domu Chełczyńskich.
- Płakała Pani?
- Nie wiem, nie pamiętam.
Reanimowali go nad samym brzegiem. - Nie dopuścili mnie. Stałam i widziałam z daleka lekarzy czy ratowników - oderwane zdania Renaty Chełczyńskiej sklejają się w historię. - Przewracano go tak dziwnie.

Krystian był już wtedy w karetce. Krystian to kolega z sąsiedztwa, którego Patryk chciał uratować. To za nim skoczył do rzeki. Wir wciągnął go na dno. Głowa chłopca raz po raz uderzała o betonowe płyty.

∨ Czytaj dalej

Tak przez 20 minut. Gdy go wyciągnięto, nie miał już nawet kąpielówek. Patryk miał wtedy 15 lat.
- Wie pani, pechowy był, 13-tego się urodził - rzuca kobieta. Nie pamięta, ile to wszystko trwało. Dotarło do niej tylko: Mamy go!

- A potem?
- Nic. Czarna dziura.
Patryk nigdy nie był grzeczny. Właściwie to chuliganił. Jak to się mówi na takich: niezłe ziółko? Wtedy znowu miał fatalne oceny na świadectwie. Wtedy, czyli dwa lata temu, w czerwcu 2008 roku. - Łobuziak i uparciuch - wylicza mama. - Nieraz mi dawał w kość. Bo zawsze pierwszy był do rozrabiania, a ostatni do nauki.
Jeżeli coś się działo w okolicy, wiadomo było, że Patryk maczał w tym palce. Niczego się nie bał. - Ba, Egon lał nawet Tomka, o dwa lata starszego brata - wtrąca ojciec chłopaka.

- Egon?
- Tak Patryka nazwał Tomek - tłumaczy Mirosław Chełczyński. - Dla dwulatka imię Patryk było zupełnie nie do wypowiedzenia. Najpierw więc wołał na niego Ego, a potem Egon. I tak już zostało. Nie mam pojęcia, skąd mu się to ubzdurało.

Uparty był jak osioł. Zawsze musiało być tak, jak sobie postanowił. - Kiedyś na gwiazdkę zupełnie zwariował - uśmiecha się mama. - Zobaczył w jakimś sklepie małe witraże do malowania - takie, które się potem przyklejało na okna. Wiercił mi dziurę w brzuchu, aż mu kupiłam. Zwariować można było.
Tamtego lata wymyślił sobię z chłopakami "bazę". - Taką szopę w ogródku dla siebie i kumpli chciał mieć do zabaw - tłumaczy mama. - Nie dałby nam spokoju, gdybyśmy mu nie pozwolili. Taki był Egon. Urodził się 13-tego. Już mówiłam, prawda? Pechowo.

Tamtego lata było upalnie. Właśnie zaczęły się wakacje. - Był 25 czerwca 2008 roku - tej daty Renata chciałaby nie pamiętać.
Uparli się wtedy na tę Sołę. Tak im spasowała. Im - chłopakom z sąsiedztwa. Gnali tam w każdej wolnej chwili. Czuli się dorośli, bo jeździli się kąpać bez rodziców. Wsiadali na rowery i tyle ich było. Egon jak zawsze głównodowodzący swojej paczki. Lubił nimi rządzić. Słuchali go nawet starsi koledzy.

Pojechali we trzech: Krystian, Egon i jego młodszy brat Michał. Nad rzeką były tłumy, jak zawsze latem. Ludzie uwielbiali tu przychodzić, choć zdradliwa Soła w tym miejscu porwała dziesiątki osób. Wszystko przez betonowy próg.

∨ Czytaj dalej

Ma dwa metry wysokości. Przed nim woda łagodna i spokojna, za nim spływa groźną kaskadą. Staje się szybka, rwąca, ma mocne wiry. Kąpać się tam nie wolno.
Krystian poślizgnął się. Przestraszony wpadł do wody na plecy. Zaczął tonąć. Nad rzeką opalało się ze sto osób. Nikt się nie ruszył. Prócz Egona.

Pewnie nawet nie pomyślał. Wskoczył błyskawicznie, by ratować kolegę. Umiał pływać, był zatem pewny, że za chwilę wyciągnie Krystiana.
Wiry wciągnęły go mocno, na samo dno. Skręcały Egonem na wszystkie strony. Uderzał głową o betonowe płyty, którymi pokryte jest dno rzeki. Woda "znęcała się" nad nim dwadzieścia minut. Gdy sąsiad Chełczyńskich go wyciągnął, chłopak był nieprzytomny i nagi. Kąpielówki zostały w Sole.

- 20 minut i nikt nie skoczył, by mu pomóc?
- Nikt - mówi Renata Chełczyńska.
Kobieta dokładnie wie, kto tam był i kto mógł pomóc synowi.
- Ma Pani do nich żal?
- Mam.

Nie pamięta pierwszych tygodni w szpitalach. Rano gotowała zupę, jechała do syna. Lekarze mówili jej, że będzie ciężko. Nic nie rozumiała. - Jak to? Jak może z tego nie wyjść? - nie mieściło się jej w głowie.
Zawsze zdrowy, teraz leżał spokojnie, jakby spał. - Ręce i nogi miał całe, tylko na głowie miał wielki strup - wspomina pani Renata.

1 2 3 4 › »

Komentarze

przejdź na forum zwiń wszystkie wątki najnowsze najstarsze

Dostał za swoje

zgłoś 0 / 0

Łobuz (gość), 15.03.10, 21:40:45

Cóż - rozrabiał, łobuzował, do nauki ostatni - sprawiedliwość go dopadła. Może nawet lepiej - potem by kroił na ulicy ludzi z komórek i portfeli. Na szczęście na wózku już nikomu nie zagraża. Bóg jest wielki!

odpowiedzi (1)

skomentuj

RIPOSTA

zgłoś 0 / 0

KRÓTKA PIŁKA (gość), 22.12.11, 16:19:39

Jak czytam twój post to się zastanawiam jak tacy debile (lub debilki - bo nie znam twojej płci) mogą mieć dostęp do internetu. Tak naprawdę jeśli już ktoś komuś zagraża to nie Patryk Chełczyński który zachował się jak prawdziwy bohater tylko ktoś tak ograniczony jak ty.

odpowiedzi (0)

skomentuj

« ‹ 1 2

Rozrywka

Gazeta Krakowska

Aktualne wydanie:

Prenumerata:

PRENUMERATA

31-548 Kraków, al. Pokoju 3
012 688 81 36, bezpłatny 0 800 603 906
prenumerata@gk.pl

Reklama:

Reklama i ogłoszenia w Gazecie Krakowskiej

Reklama w serwisie internetowym GazetaKrakowska.pl

Kontakt z redakcją:

Polska Gazeta Krakowska

Polskapresse, Oddział Prasa Krakowska
Redakcja: 31-548 Kraków, al. Pokoju 3
tel. 12 688 81 00, faks 12 688 81 09

więcej »

Reklama

Polecamy »

Pierwsze wydanie "Gazety Młodego Piłkarza"

Już 6 czerwca 2012 r. ukaże się unikatowe wydawnictwo "Gazety Krakowskiej", a w nim zdjęcia i składy drużyn piłkarskich żaków. »

Reklama

Sonda

Czy przed Euro 2012 należy usunąć bezdomnych z dworców?

Polecamy »

Wybieramy Policjanta Roku!

Który policjant zasługuje na tytuł? Oddaj głos! »

Polskapresse sp. z.o.o informuje, że wszystkie treści ukazujące się w serwisie GazetaKrakowska.pl podlegają ochronie. Dowiedz się więcej.
Jesteś zainteresowany kupnem treści? Dowiedz się więcej.

Zobacz także:

Najczęściej komentowane:

Zobacz także:

Najczęściej komentowane:

Więcej w tym dziale:

Zobacz także:

Najczęściej komentowane:

Więcej w tym dziale:

Zobacz także:

Najczęściej komentowane:

Więcej w tym dziale:

Zobacz także:

Najczęściej komentowane:

Więcej w tym dziale:

Zobacz także:

Najczęściej komentowane:

Więcej w tym dziale:

Zobacz także:

Najczęściej komentowane:

Zobacz także:

Libiąż: bohater potrzebuje dziś naszej pomocy

Komentarze

Dostał za swoje

RIPOSTA

Rozrywka

Gazeta Krakowska

Aktualne wydanie:

Prenumerata:

PRENUMERATA

Reklama:

Kontakt z redakcją:

Polska Gazeta Krakowska

Zapisz się do Newslettera

Polecamy »

Pierwsze wydanie "Gazety Młodego Piłkarza"

Sonda

Polecamy »

Wybieramy Policjanta Roku!

Serwisy branżowe

Serwisy partnerskie

Dzienniki regionalne

Serwisy tematyczne