Gazeta Krakowska » Polecamy » Od 15 lat szukają zaginionego syna

Od 15 lat szukają zaginionego syna

Data dodania: 2010-01-15 18:46:20 ▪ Ostatnia aktualizacja: 2010-01-15 18:48:21

Barbara Sobańska

4Komentarze ▪ Prześlij ▪ Drukuj

Dodaj:

Helena i Lech Wójtowiczowie nie ustają w poszukiwaniach zaginionego syna. Wyczerpali już wszystkie możliwości, ale ciągle czekają (© Andrzej Banaś)

Styczniowe popołudnie 1995 r. Robert Wójtowicz wychodzi z domu na nowohuckim osiedlu i kieruje się na uczelnię. Styczniowe popołudnie 2010 r. - Roberta ciągle nie ma, do tej pory nie wrócił do domu. Rodzina nigdy nie dostała od niego żadnej wiadomości. Nie wie, gdzie chłopak może być, ani co się z nim dzieje. Ciągle czeka. Wierzy, że wróci. Jej życie wywróciło się do góry nogami - pisze Barbara Sobańska

Każde stuknięcie do drzwi budzi w nich nadzieję. Może to Robert wraca? Każdego dnia czekają na to stuknięcie. Bezskutecznie. Od 15 lat. Nie poddają się jednak.

W zadbanym saloniku na ścianie między dwiema paprotkami wisi zdjęcie 23-letniego Roberta. Dziś powinien mieć 38 lat. Nie wiedzą, jak wygląda. Nie wiedzą, gdzie przebywa. Nie wiedzą, czy żyje. Ciągle czekają - na Roberta albo na jakąkolwiek informację o swoim synu i bracie.

∨ Czytaj dalej

Matka, Helena Wójtowicz, odwrócona do okna, ociera cisnące się do oczu łzy. Nie może mówić. Ojciec, Lech Wójtowicz, nerwowo tłumaczy, że Robert nie zginął ot tak, że ktoś musiał mu w tym pomóc.

Jak kamień w wodę
Robert zwyczajnie wyszedł na zajęcia. Studiował psychologię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Przeniósł się na ten kierunek z Wojskowej Akademii Medycznej, bo chciał być lekarzem, ale w cywilu. Na Akademię Medyczną się nie udało, więc wybrał psychologię.

- Dwudziestu kandydatów startowało na jedno miejsce, miał chłopak głowę na karku - mówi ojciec. - Najpierw chciał zostać pilotem, skończył nawet technikum w Dęblinie, ale wybrał medycynę, żeby służyć ludziom. Robert był spokojnym chłopakiem. Dużo czytał, należał do duszpasterstwa akademickiego, nie miał dziewczyny.

- Nigdzie nie chodził, siedział w domu i uczył się - mówi matka łamiącym się głosem. - Dlatego od razu się zaniepokoiłam, gdy wieczorem nie wrócił do domu. W sobotę rano zaczęliśmy wydzwaniać po znajomych, szpitalach, na policję. Ale zgłoszenie przyjęli dopiero w poniedziałek, bo mówili, że może został u dziewczyny, żeby jeszcze poczekać.

Ojciec natychmiast wrócił z kontraktu z Rosji i rozpoczął poszukiwania na własną rękę. Szukał syna po dworcach, po różnych ujotowskich instytutach, przepytał środowisko akademickie i studenckie. Nic. Jak kamień w wodę.

Szukamy do skutku
Zaginionych szuka się do skutku.Dopóki się nie znajdzie człowieka żywego albo niezbitych dowodów jego śmierci. - Zawsze jest szansa, że zaginiony się odnajdzie - mówi Piotr Fajer z Centrum Poszukiwań Ludzi Zaginionych "Itaka".

- Proponujemy publikacje w mediach, przejrzenie bazy zwłok nn, którą prowadzimy, zawiadamiamy straż miejską, szpitale, ośrodki pomocy społecznej, firmy taksówkarskie, pomagamy rodzinom prowadzić działania poszukiwawcze, bo to głównie rodziny szukają zaginionych: rozwieszają plakaty, które można wydrukować na naszej stronie internetowej.

∨ Czytaj dalej

Zapewniamy osobom poszukującym pełne wsparcie psychologiczne i prawne oraz anonimowość. Rodziny reagują bowiem różnie. Jedne są bardzo zdeterminowane, inne sparaliżowane tym wydarzeniem - mówi Piotr Fajer.

Itaka ściśle współpracuje z policją, która nadaje status zaginionego. A jest kogo szukać, bo rocznie ginie około 15 tys. Polaków i z roku na rok więcej. W 2008 roku w Małopolsce policja poszukiwała 1207 zaginionych, w 2009 roku - 1246, w tym - już 248 do 17. roku życia i 11 dzieci do 9 lat. Małopolska policja nie odnotowała w ostatnim czasie zaginięć związanych ze zdarzeniami kryminalnymi, np. zabójstwami czy uprowadzeniami.

Lawinowo rośnie liczba zaginięć Polaków za granicą. - Czasem sami zrywają kontakt, ale zdarza się, że Polakami, którzy popadli w kłopoty finansowe, opiekują się Romowie, a potem przetrzymują ich wbrew ich woli - zabierają im wypłaty i dokumenty - mówi Fajer.

Giną ludzie w różnym wieku - od dzieci po staruszków. Dlaczego? Jak? - Przyczyny są bardzo zróżnicowane, od tych ogólnych, dotyczących trybu życia, rozluźnienia więzi rodzinnych, mniejszego poczucia odpowiedzialności za innych, po bardzo osobiste, związane z przeżywaniem konkretnych problemów życiowych - wyjaśnia Katarzyna Padło z Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie.

- Nieletni chcą przeżyć przygodę albo uciekają od problemów, małe dzieci najczęściej ulegają nieszczęśliwym wypadkom albo gubią się w tłumie. Ucieczki nieletnich to 20 proc. wszystkich zaginięć, większość z nich odnajduje się w ciągu dwóch tygodni.

- Dzieci uciekają przed problemami swoimi i dorosłych. Gdy w rodzinach brakuje rozmowy, wsiadają w pociąg i jadą do Warszawy albo na Śląsk - mówi Piotr Fajer z Itaki. - Zaginięcia dorosłych to często świadome zerwanie kontaktów z rodziną. Czasem przyczyną są choroby psychiczne. Osoby starsze często giną po zasłabnięciach albo amnezji. Gdy ktoś traci pamięć i zaczyna sprawiać kłopoty, jest zabierany do szpitala i trafia do rejestrów osób zaginionych. Jeśli jednak problemów nie robi, często błąka się po rozmaitych ośrodkach pomocy albo zostaje bezdomnym.

Odnajduje się 70-75 proc. osób zaginionych. Niektórzy po paru godzinach, inni po kilku latach. Co piąty zaginiony nie żyje - to ofiary morderstw i nieszczęśliwych wypadków.

- Większość spraw udaje się wyjaśnić, niestety są i bardziej skomplikowane, których rozwikłanie trwa znacznie dłużej - mówi Katarzyna Padło. - Zdarza się, że ktoś chce zerwać dotychczasowe więzi i rozpocząć "nowe życie" albo uległ nieszczęśliwemu wypadkowi, a nie ma przy sobie dokumentów i nie można go zidentyfikować.

∨ Czytaj dalej

Niekiedy nawet po długim czasie udaje się dotrzeć do osoby zaginionej, która funkcjonuje w innym środowisku. Zdarza się, że rodzina zgłaszając o zaginięciu nie zna różnych szczegółów faktycznego życia zaginionej osoby lub też - powodowana wstydem, poczuciem winy czy nie wierząc w możliwość jakiegoś zachowania - ukrywa pewne fakty czy okoliczności, które mają znaczenie dla poszukiwań.

Co więcej mogę zrobić?
Na 15. rocznicę zaginięcia Roberta Wójtowicza jego ojciec zamierza oplakatować Kraków. Już zaczął rozwieszać informacje w sklepach.W 15 kościołach zamówił msze za zaginionego syna. Rozesłał informacje do wszystkich mediów - gazet, telewizji, portali internetowych. Komunikat o zaginionym będzie wyświetlany w krakowskich autobusach.

Chciałby, aby 20 stycznia uczynić dniem wszystkich zaginionych i poszukiwanych, którzy zapodziali się gdzieś, nie z własnej woli. Bo zmarli mają taki dzień, zakochani, nawet zwierzaki, a zagubieni nie.
- Co więcej mogę zrobić? - pyta sam siebie Lech Wójtowicz. - Co więcej?

CO ROBIĆ, GDY KTOŚ ZAGINIE?

- Natychmiast rozpocznij działania poszukiwawcze. Nie czekaj, aż sprawa rozwiąże się sama. Nie ma i nigdy nie było zalecenia czy przepisu, aby wstrzymać się z poszukiwaniem przez pierwsze 24 godziny od momentu zaginięcia.
- Zgłoś zaginiecie policji osobiście na najbliższym komisariacie w miejscu zaginięcia lub najbliższym twojego miejsca zamieszkania. Weź zdjęcie zaginionego.
- Jeśli jest to sytuacja nagła zadzwoń pod numer 997 (112).
- Zgłoś zaginięcie do Centrum Poszukiwań Ludzi Zaginionych "Itaka" - on-line na stronie www.zaginieni.pl oraz pisemnie. Jeśli będziesz mieć trudności w zgłoszeniu, zadzwoń na całodobową linię wsparcia: 801 24 70 70 lub 22 654 70 70.

1 2 3 4 › »

Komentarze

przejdź na forum zwiń wszystkie wątki najnowsze najstarsze

;(

zgłoś 0 / 0

japonka (gość), 28.07.11, 16:40:13

A co jeżeli ktoś go porwał?
Chciałabym bardzo, żeby go odnaleźli zywego lub martwego bo czekanie jest najgorsze...
A co do Jackowskiego to cos mówili w interwencji ale nie chce mówić bo dokładnie nie pamietam....
Współczucia dla rodziny... ;(

odpowiedzi (0)

skomentuj

Jackowski

zgłoś 0 / -1

ika (gość), 03.07.11, 18:22:36

A co jasnowidz Krzysztof Jackowski mówił na temat tego chłopaka? On jest bardzo skuteczny zwłaszcza w odszukiwaniu zwłok.

odpowiedzi (0)

ocena: 0%

Tak: 0

Nie: 1

skomentuj

:'(

zgłoś 0 / 0

krakowianka (gość), 19.06.10, 17:36:49

Też myślę, że nie żyje. Gdyby nie było go kilka lat, to można by sugerować porwanie, klasztor (gdzieś czytałam, że Robert miał taką naturę i byłoby to prawdopodobne), ale kilkanaście lat, to już - niestety - za długo. Mam nadzieję, że się mylę. Strasznie współczuję, bo chłopak-ideał.

odpowiedzi (0)

skomentuj

Wspolczuje

zgłoś 0 / 0

XD (gość), 15.01.10, 21:48:13

Myle, ze chlopak nie zyje. Przez tyle lat na pewno by sie odezwal.

odpowiedzi (0)

skomentuj

Rozrywka

Gazeta Krakowska

Aktualne wydanie:

Prenumerata:

PRENUMERATA

31-548 Kraków, al. Pokoju 3
012 688 81 36, bezpłatny 0 800 603 906
prenumerata@gk.pl

Reklama:

Reklama i ogłoszenia w Gazecie Krakowskiej

Reklama w serwisie internetowym GazetaKrakowska.pl

Kontakt z redakcją:

Polska Gazeta Krakowska

Polskapresse, Oddział Prasa Krakowska
Redakcja: 31-548 Kraków, al. Pokoju 3
tel. 12 688 81 00, faks 12 688 81 09

więcej »

Reklama

Polecamy »

Szalik kibica z Gazetą Krakowską!

31 maja kupisz Gazetę Krakowską z szalikiem na EURO 2012! »

Reklama

Sonda

Gdyby Warszawa nie była stolicą, to które miasto powinno nią być?

Gdańsk

Katowice

Kraków

Lublin

Łódź

Poznań

Szczecin

Wrocław

Inne

Polskapresse sp. z.o.o informuje, że wszystkie treści ukazujące się w serwisie GazetaKrakowska.pl podlegają ochronie. Dowiedz się więcej.
Jesteś zainteresowany kupnem treści? Dowiedz się więcej.

Zobacz także:

Najczęściej komentowane:

Zobacz także:

Najczęściej komentowane:

Więcej w tym dziale:

Zobacz także:

Najczęściej komentowane:

Więcej w tym dziale:

Zobacz także:

Najczęściej komentowane:

Więcej w tym dziale:

Zobacz także:

Najczęściej komentowane:

Więcej w tym dziale:

Zobacz także:

Najczęściej komentowane:

Więcej w tym dziale:

Zobacz także:

Najczęściej komentowane:

Zobacz także:

Od 15 lat szukają zaginionego syna

Komentarze

;(

Jackowski

:'(

Wspolczuje

Rozrywka

Gazeta Krakowska

Aktualne wydanie:

Prenumerata:

PRENUMERATA

Reklama:

Kontakt z redakcją:

Polska Gazeta Krakowska

Zapisz się do Newslettera

Polecamy »

Szalik kibica z Gazetą Krakowską!

Sonda

Serwisy branżowe

Serwisy partnerskie

Dzienniki regionalne

Serwisy tematyczne