Gazeta Krakowska » Polecamy » Inny świat z nową mamą i nowym tatą

Inny świat z nową mamą i nowym tatą

Data dodania: 2009-12-18 20:54:26 ▪ Ostatnia aktualizacja: 2009-12-18 21:04:40

Barbara Sobańska

2Komentarze ▪ Prześlij ▪ Drukuj

Dodaj:

Marcin ma 9 lat. Na własne oczy widział śmierć swoich rodziców i dwójki starszego rodzeństwa. Był wtedy sześcioletnim brzdącem, ale wszystko dobrze pamięta. Nikt nawet nie przypuszcza, ile przeżył ten wesoły chłopiec. Marcin miał kupę szczęścia w tym porażającym nieszczęściu - pisze Barbara Sobańska

Marcina rozpiera energia. Jest wiecznie uśmiechnięty. Gdy pokazuje swój własny album, chce opowiedzieć wszystko naraz. Przerzuca zdjęcia i buzia mu się nie zamyka. Tu byliśmy w górach, tu nad morzem, tu na nartach, tu wujek zabrał mnie na Kasprowy, tu kąpię się w wannie ze statkiem podwodnym z klocków lego.

A tu jesteśmy w Dobczycach, w naszym ukochanym domu z bali. Album otwiera duże zdjęcie podpisane "Ja i moja rodzina". Na nim Marcin oraz Stanisława i Krzysztof Miękinowie, czyli ciocia i wujek. Tak się do nich zwraca. Od początku to ustalili.

Pierwszy raz przyjechał do nich na Boże Narodzenie trzy lata temu. Żeby sprawdzić, czy się sobie spodobają.

∨ Czytaj dalej

Potem rozprawa, jedna jedyna, i po wszystkim. Marcin ma teraz nową rodzinę. Jego starszy brat Michał też. Przygarnęła go siostra Stanisławy - Irena.

- Sąd jasno się wyraził: albo chłopcy trafią do jednej rodziny, albo do dwóch zaprzyjaźnionych, żeby mogli być w kontakcie, albo czeka ich dom dziecka - mówi Krzysztof Miękina. - Wtedy zrobiliśmy w domu naradę bojową. Jeszcze mieszkaliśmy ze swoimi dziećmi. Wszyscy podjęliśmy tę decyzję. Teraz córka jest już po studiach i pracuje za granicą, a syn studiuje w innym mieście.

Utrzymują oczywiście stały kontakt. Z rodziną Marcina również. Od czasu do czasu zawożą go do Nałęczowa, do babć, a w tamtym roku w maju wszyscy zjechali do Krakowa na komunię Marcina. Tylko Krzysztofa nie było, bo akurat został delegowany na uroczystości na Monte Cassino.

Jest wojskowym, oficerem, wielokrotnie uczestniczył w misjach w Iraku i Afganistanie. Służba nie drużba. Dwadzieścia lat w wojskach powietrzno-desantowych. Choć nie jest psychologiem, przeszedł wiele kursów i w wojsku, na misjach, pomaga żołnierzom w pokonywaniu stresu bojowego, traumy wywołanej wydarzeniami na froncie.

Dlaczego przygarnęli Marcina? Przecież wychowali już dwójkę własnych dzieci.
- Od dawna nosiłem się z tym zamiarem, żal mi tych wszystkich dzieciaków w domach dziecka, samotnych opuszczonych - mówi Krzysztof. - Gdy zdarzyła się ta tragedia, wiedziałem, że muszę zająć się chłopcami. Są bardzo daleką rodziną żony, ale to nie miało żadnego znaczenia.

Ja i mój brat
Następne zdjęcie Marcin podpisał: "Ja i mój brat". Ale nie bardzo chce o nim mówić. Nie ma z nim najlepszego kontaktu. Widują się regularnie, ale zdaje się niespecjalnie mają o czym ze sobą rozmawiać. Może to różnica wieku. Zapytany o Michała, Marcin wraca w przeszłość: - Był pożar w Nałęczowie, u mnie w domu. Bo mój tata zasnął z papierosem, upuścił go na dywan i się zapaliło. Babcia wyprowadziła nas na dwór. Razem z Michałem patrzyliśmy, jak dom płonie.

Akurat spali w babcinej części domu. Dom jest murowany, parterowy, okna ma nisko, bez problemu można je przeskoczyć, gdy się pali. Ludzie skaczą z wysokich pięter, ratują się, a tam nikt nie próbował nawet wyjść.

∨ Czytaj dalej

Zaczadzili się. Tylko chłopcy trafili do szpitala, potem zabrał ich wujek z Nałęczowa.

Żadnego psychologa, nic. Babcie nawet nie deklarowały chęci opieki nad nimi. Jedna z nich wychowuje przyrodniego brata Marcina, z pierwszego małżeństwa matki. Michał nie chodził do szkoły, choć był już w drugiej klasie. Marcin bawił się z Krzysiem, synem wujka Mariusza. Tyle pamięta z tego okresu. Albo tyle chce pamiętać.

- Powiedziałem w sądzie, że chcę być z ciocią - podkreśla Marcin. Woli opowiadać o swoim nowym życiu.
Na początku się bałem - Na tym zdjęciu to jestem trochę naburmuszony, bo na początku się bałem - opowiada Marcin. To był jego pierwszy wieczór w nowym domu. Na kolejnych widać, że szybko się zaaklimatyzował: rozciągnięty wygodnie na wielkiej skórzanej kanapie ogląda telewizję z Kasią i Karolem, dziećmi państwa Miękinów.

Kasia oddała mu swój pokój. Duży, z biurkiem, szafą, a nawet niezłym sprzętem audio. Na ścianach porozwieszane są zdjęcia Marcina i Kasi. Nie chciał ich wszystkich pozdejmować, choć powiedziała, że może go urządzić jak tylko zechce. Sporo tam Marcinowych dyplomów, bo chłopak pięknie deklamuje wiersze i świetnie pływa. Ale z matematyką nie jest lekko.

- Poświęcamy mu mnóstwo czasu, zwłaszcza na matematykę i biologię - mówi Krzysztof. - Dopiero na trzecim sprawdzianie dobrze opisał roślinę od korzenia do kwiatu. Nie miałem pojęcia, że można mieć takie kłopoty z dziećmi - dodaje. - Własne tylko ukierunkowywaliśmy, a pracowały same. Marcin szybko zapomina, rozprasza uwagę. Trzeba z nim dużo pracować.

Ma za to olbrzymią wyobraźnię i dobrze czyta. W jego pokoju jest bardzo dużo książek. Nawet Mikołaj książkę mu przyniósł. Za to zabawek nie za wiele, wszystkie prawie są w Dobczycach. Tam odpoczywają niemal co weekend.

Nieopodal ich domu w Dobczycach mieszka zawodowa rodzina zastępcza, a właściwie pogotowie opiekuńcze. Niedawno, po półtorarocznym pobycie, troje dzieci, pojechało do Włoch, gdzie znaleziono im rodzinę zastępczą.

- Jak ten sąsiad rozpaczał - opowiada Krzysztof. - Człowiek zżyje się przecież z dziećmi przez półtora roku. Często razem chodziliśmy po górach. Marcin bardzo to lubi i ma świetną kondycję.
Wygląda na starszego niż jest, to pewnie przez ten wzrost. Już na samym początku pochwalił się, że jego rodzice mieli przeszło 1,90 wzrostu. Oboje. Poza tym o ojcu nic nie chce powiedzieć.

Inny świat
Ojciec go zaniedbywał, zostawiał samego w domu i wyjeżdżał z resztą rodzeństwa. Do tego pił. Marcin na początku pobytu w Krakowie był bardzo zalękniony. Niedawno odwiedził babcię. Ugotowała grochówkę. Jest chuda jak patyk, papierosa z ust chyba nigdy nie wyjmuje. Oglądał z Kubą, swoim przyrodnim bratem, który u niej mieszka, bajki w telewizji. Miękinowie wynajęli w Nałęczowie pokój na kilka dni, żeby chłopak mógł pobyć "ze swoimi".

- Rodziny zastępcze niosą pomoc bezpośrednio osobom potrzebującym - dzieciom, ale też ich rodzinom biologicznym - mówi Beata Stawiarska, dyrektorka Publicznego Ośrodka Adopcyjno-Opiekuńczego w Krakowie.

∨ Czytaj dalej

- One istnieją i chcą utrzymywać z dziećmi kontakt, a rodziny zastępcze mają obowiązek go podtrzymywać. W założeniu nie będą opiekować się dziećmi zawsze.

Dziecko docelowo ma wrócić do swoich rodziców. Dzieci zazwyczaj tego chcą, nawet jeśli zauważają różnice w statusie społecznym i materialnym. Jeszcze nie spotkałam się z sytuacją, żeby nie chciało - podkreśla Stawiarska.

Dziecko do rodziców wraca wtedy, gdy rodzina biologiczna reformuje swoje postępowanie. Ale Marcina rodzice nie żyją. A tu, w Krakowie, chłopiec ma inny świat. I doskonale się w nim odnajduje. Ma własny pokój, wannę, zabawki, rower. - Na rowerze to wujek nauczył mnie jeździć, najpierw trzymał za kołek, ale potem puścił. - opowiada Marcin.

Gdy zaczął się chwiać, usłyszał komendę spadochroniarzy: "Ratuj się sam! " i... wpadł w pokrzywy. Od tej pory nie potrzebuje wsparcia w postaci wujka i kołka. Sam prowadzi. - Karol jak przyjeżdża to zawsze pożycza ode mnie pieniądze ze skarbonki - Marcin jest wyraźnie dumny. - A potem oddaje i to z procentem!

Chętnie pomaga cioci w domu. Najbardziej lubi odkurzać. Czuje się tu doskonale, po prostu u siebie. Ale nie zawsze się udaje. Jego brat Michał w tym innym świecie odnaleźć się nie potrafi. Pojawiają się kradzieże, ucieczki z domu. Trafił w końcu do Katolickiej Placówki Opiekuńczo -Wychowawczej w Chorągwicy. Tam chodzi do gimnazjum. Odwiedza swoją zastępczą rodzinę. Może wyjdzie na prostą.

1 2 3 4 5 › »

Komentarze

przejdź na forum zwiń wszystkie wątki najnowsze najstarsze

kurs uwodzenia

zgłoś 0 / 0

bajjaderka (gość), 01.10.11, 16:14:37

Wszystkich zainteresowanych rozwojem swoich umiejętności uwodzenia odsyłam do Wyższej Szkoły Uwodzenia, Wywierania Wpływu i Rozwoju Wewnętrznego (www.wyzszaszkolauwodzenia.pl) która to prowadzi kursy z uwodzenia zarówno dla kobiet jak i dla mężczyzn. Ja skorzystałam z ich oferty, jestem pod wrażeniem zmian, jakich we mnie dokonali :) czuję się w końcu kobietą spełnioną, która potrafi osiągać swój cel :) szkoła ta ma bardzo dobre opinie i recenzje, dlatego właśnie ich wam polecam :)

odpowiedzi (0)

skomentuj

Są jeszcze dobrzy ludzie na świecie

zgłoś 0 / 0

Xd (gość), 20.12.09, 15:09:12

Są jeszcze dobrzy ludzie na świecie, którzy myślą o innych, a nie tylko żeby dobrze zjeść i jak najwięcej mieć. To budujące! Zyczę Państwu Krzysztofowi i Stanisławie i Marcinowi wszystkiego najlepszego. Z całego serca!

odpowiedzi (0)

skomentuj

Rozrywka

Gazeta Krakowska

Aktualne wydanie:

Prenumerata:

PRENUMERATA

31-548 Kraków, al. Pokoju 3
012 688 81 36, bezpłatny 0 800 603 906
prenumerata@gk.pl

Reklama:

Reklama i ogłoszenia w Gazecie Krakowskiej

Reklama w serwisie internetowym GazetaKrakowska.pl

Kontakt z redakcją:

Polska Gazeta Krakowska

Polskapresse, Oddział Prasa Krakowska
Redakcja: 31-548 Kraków, al. Pokoju 3
tel. 12 688 81 00, faks 12 688 81 09

więcej »

Reklama

Polecamy »

Szalik kibica z Gazetą Krakowską!

31 maja kupisz Gazetę Krakowską z szalikiem na EURO 2012! »

Reklama

Sonda

Gdyby Warszawa nie była stolicą, to które miasto powinno nią być?

Gdańsk

Katowice

Kraków

Lublin

Łódź

Poznań

Szczecin

Wrocław

Inne

Polskapresse sp. z.o.o informuje, że wszystkie treści ukazujące się w serwisie GazetaKrakowska.pl podlegają ochronie. Dowiedz się więcej.
Jesteś zainteresowany kupnem treści? Dowiedz się więcej.

Zobacz także:

Najczęściej komentowane:

Zobacz także:

Najczęściej komentowane:

Więcej w tym dziale:

Zobacz także:

Najczęściej komentowane:

Więcej w tym dziale:

Zobacz także:

Najczęściej komentowane:

Więcej w tym dziale:

Zobacz także:

Najczęściej komentowane:

Więcej w tym dziale:

Zobacz także:

Najczęściej komentowane:

Więcej w tym dziale:

Zobacz także:

Najczęściej komentowane:

Zobacz także: